İnsan Neden İyi Gidene Güvenmez?

Hayatta bazen her şey yolunda gider ama insan yine de rahatlayamaz. İçten içe bir tedirginlik vardır. “Kesin bir şey olacak”, “Bu kadar iyi gitmesi normal değil” gibi düşünceler dolaşır zihinde. Aslında ortada somut bir sorun yoktur ama güven de yoktur. İşte bu durum, birçok insanın yaşadığı ama kolay kolay dile getirmediği bir histir.

İyi gidene güvenememenin temelinde çoğu zaman geçmiş deneyimler yatar. Daha önce mutlu olduğu bir anda beklenmedik bir hayal kırıklığı yaşamış insanlar, zihinsel olarak tetikte kalmayı öğrenir. Zihin, “bir daha aynı acıyı yaşamayayım” diyerek huzurun önüne bir duvar örer. Bu bir karamsarlık değil, korunma refleksidir.

Bazı insanlar için huzur yabancı bir duygudur. Sürekli iniş çıkışlarla büyüyen, belirsizlik içinde yaşayan biri için sakinlik tehdit gibi algılanabilir. Çünkü tanıdık olan kaostur. İyi giden şeyler insana kısa süreli gelir; sanki birazdan bozulacaktır. Bu yüzden insan, keyif almaktan bile kaçınır.

İyiye güvenememek bazen kontrol ihtiyacıyla da ilgilidir. İnsan kontrol edemediği şeylere mesafeli durur. Mutluluk, huzur ve akış hali kontrol edilemez duygulardır. Ne kadar süreceği bilinmez. Bu belirsizlik, özellikle her şeyi yönetmeye alışmış zihinler için rahatsız edicidir.

Bir diğer neden de değersizlik hissidir. Bazı insanlar iyi şeyleri hak etmediğine inanır. Bu bilinçli bir düşünce değildir ama içten içe “Bu bana fazla” duygusu vardır. Böyle hisseden biri, iyi gidene tutunmak yerine ondan şüphe eder. Çünkü zihninde iyi şeyler hep başkalarına olur.

İnsan iyi gidene güvenmediğinde, farkında olmadan kendini geri çeker. Anın tadını çıkarmak yerine sürekli olası bir sonu düşünür. Bu da iyi giden şeyi gerçekten bozabilecek tek unsurdur. Çünkü zihin huzurdayken değil, beklerken yorulur.

İyiye güvenmek saf olmak değildir. Bazen sadece geçmişi bugüne taşımamayı seçmektir. İnsan her seferinde aynı sonu yaşamaz. Bunu fark etmek, huzurun önünü açar.

Belki de asıl mesele şudur: İyi gidene güvenememek, kötüye alışmış bir zihnin sesidir.