Bazı insanlar için sarılmak sadece hoş bir jesttir, bazıları için ise gerçek bir rahatlama ve güven kaynağıdır. Bunun nedeni kişilik farkı değil; beynin, geçmiş deneyimlerin ve duygusal bağlanma biçiminin birlikte çalışmasıdır.
İlk neden bağlanma stilidir. Güvenli bağlanma geliştiren kişiler sarılmayı doğal bir yakınlık olarak görürken, kaygılı bağlanma stiline sahip bireyler fiziksel temasa daha yoğun ihtiyaç duyabilir.
Sarılma sırasında vücutta oksitosin adı verilen bir hormon salgılanır. Oksitosin, güven, bağlanma ve yakınlık hissinden sorumludur. Aynı hormon anne–bebek bağında, uzun süreli ilişkilerde ve derin duygusal temaslarda da aktiftir. Beyin bu hormonu salgıladıkça, kişi o temasın yarattığı huzuru tekrar yaşamak ister.
Bununla birlikte sarılmak, stres hormonu olan kortizolü düşürür. Kalp atışı yavaşlar, kaslar gevşer, kaygı azalır.
Açık bir ayrılıkta nedenler bellidir. Tartışmalar, son cümleler, net bir veda vardır. Sessiz bitişte ise sorular kalır: “Ne oldu?”, “Nerede yanlış yaptım?”, “Bir şey söyleseydim değişir miydi?” Beyin, cevabı olmayan bu sorularla sürekli meşgul olur ve kapanış yapamaz.
Read MoreBazı insanlar sevgiyle birlikte gelen sorumluluktan korkar. Yakınlaşmak, bağlanmak ve duygusal olarak açık olmak onlar için tehdit edici olabilir. Sevgi vardır ama onu taşıyacak psikolojik güven henüz oluşmamıştır. Bu nedenle kişi, hisleri derinleştikçe geri çekilir.
Read MoreÇoğu insan kendini tanımaya, bir kırılma anından sonra yaklaşır. Bu bir ayrılık, büyük bir hayal kırıklığı, kayıp, başarısızlık ya da tükenmişlik olabilir. Çünkü her şey yolundayken insan kendini sorgulama ihtiyacı duymaz. Zorlanınca, alışılmış kalıplar işe yaramadığında “Ben ne istiyorum?
Read MoreKediler sevgilerini köpekler gibi göstermez.
Ne kuyruk sallarlar ne de coşkuyla zıplarlar.
Ama seven bir kedi, bunu sessiz ama çok net belli eder.
İşte bir kedinin seni gerçekten sevdiğini gösteren davranışlar…
Read MoreEvin içinde bir sürü yer var…
Koltuk, yatak, battaniye, minder.
Ama kedi gider, hep aynı kişinin üzerine yatar.
Bazen göğsüne, bazen bacağına, bazen sırtına.
Ve insan ister istemez düşünür:
“Neden hep ben?”
Bu davranışın arkasında hem içgüdüsel hem duygusal nedenler var.
Read More